<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Advances in Skin, Wound and Tissue Repair</title>
<title_fa>Advances in Skin, Wound and Tissue Repair</title_fa>
<short_title>ASWTR</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://icml.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>105</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal105</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn></journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>3116-1677</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61882/aswtr</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>en</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1399</year>
	<month>6</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2020</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>17</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثرات پلی فنول دالبرجین بر تغییرات بیولوژیکی پرتو یونیزان اشعۀ ایکس برروی ردۀ سلولی T47D</title_fa>
	<title>Effects of Polyphenol Dalbergin on the Biological Changes of Ionizing Radiation in X-ray on T47D Cell Line</title>
	<subject_fa>عمومى</subject_fa>
	<subject>General</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>&lt;div style=&quot;margin-top:0cm;margin-right:4.5pt;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;margin-top:0cm;margin-right:4.5pt;margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt;text-align:justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin-top: 0cm; margin-right: 4.5pt; margin-bottom: 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height:2;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;سرطان پستان رایج&#8204;&amp;shy;ترین سرطان تشخیصی در زنان و عامل اصلی مرگ در آن&amp;shy;ها است. سرطان پستان حدود یک&amp;shy;سوم &amp;nbsp;از کل سرطان&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;shy;&lt;/span&gt;های زنان را تشکیل می&amp;shy;دهد که در&amp;shy;صورت تشخیص به&amp;shy; موقع می&amp;shy;تواند به یکی از سرطان&amp;shy;&#8204;های قابل علاج تبدیل گردد&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;.&lt;/span&gt; ردۀ&amp;shy; سلولی&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D &lt;/span&gt;&amp;nbsp;جزء ردۀ&amp;shy; سلولی کارسینوم هست که به&amp;shy; عنوان ردۀ سلولی با منشأ سرطانی مورد استفاده قرار می&amp;shy;&#8204;گیرند. &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D &lt;/span&gt;نمایندۀ گروهی از سلول&amp;shy;&#8204;های سرطان سینه با ویژگی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;ER&lt;sup&gt;+&lt;/sup&gt; &lt;/span&gt;با گیرندهای استروژنی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;alpha;&lt;/span&gt; و &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;beta;&lt;/span&gt; و گیرندۀ پروژسترون می&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;shy;&lt;/span&gt;باشد&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;.&lt;/span&gt; پلی&amp;shy;فنول&#8204;&amp;shy;ها احتمالاً مهم&amp;shy;ترین ترکیبات گیاهی هستند که تا&amp;shy;کنون شناسایی و مطالعه شده&amp;shy;&#8204;اند. دالبرجین از نئوفلاونوئیدهای سنتز&amp;shy; شده است، نئوفلاونوئید&amp;shy;ها دارای اثر سیتوتوکسیک هستند که سمیت ویژۀ توموری دارد&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;.&lt;/span&gt; گیاه &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;Dalbergia&lt;/span&gt; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;sisso&lt;/span&gt; در ایران با نام گیاه جک یا شیشم نامیده و در مناطق جنوب ایران کشت داده می&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;shy;&lt;/span&gt;شود.&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;.&lt;/span&gt; امروزه، درمان ترکیبی توسط پرتو بسیار حائز اهمیت می&amp;shy;&#8204;باشد، درمان ترکیبی توسط پرتو انواع مختلفی دارد یکی از آن موارد استفاده از دارو&amp;shy;ها و پرتوهای درمانی همزمان با مصرف دارو در جهت کاهش انواع بیماری&amp;shy;&#8204;های سرطان می&amp;shy;&#8204;باشد. &lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/div&gt;

&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:14px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Tahoma;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;line-height:2;&quot;&gt;&lt;strong&gt;&amp;nbsp;روش بررسی: &lt;/strong&gt;در این پژوهش تأثیر داروی دالبرجین بر&amp;shy;روی ردۀ سلولی&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt; T47D &lt;/span&gt;&amp;nbsp;به &amp;shy;وسیلۀ&amp;nbsp; غلظت&amp;shy;سنجی، پرتودهی وآپوپتوز بررسی گردید. سلول&#8204;&amp;shy;های سرطانی سینه ردۀ&amp;nbsp; &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&amp;nbsp;T47D&lt;/span&gt;تحت تیمار دالبرجین با غلظت&amp;shy;&#8204;های 000001/0، 00001/0، 0001/0، 001/0، 01/0، 1/0، 1، 10و 30 میکرومولار قرار گرفته&#8204;&amp;shy;اند. بعد از گذشت زمان&amp;shy;&#8204;های 24، 48 و 72 ساعت، 100 میکرولیتر از استوک &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;MTT&lt;/span&gt; با غلظت نهایی&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt; mg/ml&lt;/span&gt; 05/0 &amp;nbsp;در محیط کشت در هر چاهک افزوده شد. پس از گذشت سه ساعت از زمان انکوباسیون، رسوب آبی فورمازان مشاهده شد. در مرحلۀ بعد، قدرت کلونی&amp;shy;زایی سلول&amp;shy;&#8204;ها در حضور پلی&amp;shy;فنول دالبرجین و پرتو به&amp;shy; صورت همزمان مورد ارزیابی قرار گرفت. همچنین ردۀ&amp;shy; سلولی &amp;nbsp;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D&lt;/span&gt;و با تراکم &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;cell/cm&lt;sup&gt;2&lt;/sup&gt;&lt;/span&gt; 20000 در پلیت&amp;shy;&#8204;های 24 چاهکی کشت داده شدند و بعد از گذشت 48 ساعت از زمان کشت سلول&amp;shy;&#8204;های &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D&lt;/span&gt;&amp;nbsp; میزان بقاء و آپوپتوز سلول&amp;shy;&#8204;ها بررسی شد.&lt;span style=&quot;font-size:12.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;یافته&amp;shy; ها:&lt;/strong&gt; نتایج به &amp;shy;دست&amp;shy;&#8204;آمده در محیط آزمایشگاه نشان داد که داروی دالبرجین به&amp;shy; تنهایی یک داروی مؤثر بر&amp;shy;روی درمان ردۀ سلولی &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D &lt;/span&gt;&amp;nbsp;کشت داده شده است که منجر به نابودی آن&amp;shy;ها می&#8204;&amp;shy;شود. بنابراین مناسب&amp;shy;&#8204;ترین زمان برای درمان این نوع سلول&amp;shy;&#8204;های سرطانی 48 ساعت و غلظت کشندگی این دارو در ردۀ سلولی&amp;shy;&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D &lt;/span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;بررسی و 001/0 میکرو&amp;shy;مولار می&#8204;&amp;shy;باشد. همچنین این دارو در حضور پرتوی یونیزان اشعۀ ایکس خاصیت حساسیت پرتویی بیشتری را از خود نشان می&amp;shy;دهد و منجر به القاء آپوپتوز در سلول&amp;shy;&#8204;های سرطانی گردیده شد.&lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-size:12.0pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br&gt;
&lt;strong&gt;بحث و نتیجه&amp;shy; گیری&lt;/strong&gt;: این مطالعه نشان داد که درمان ترکیبی پرتوهای یونیزان و پلی&amp;shy;فنول دالبرجین به&amp;shy; عنوان درمان سرطان سلول&amp;shy;&#8204;های &lt;span dir=&quot;LTR&quot;&gt;T47D&lt;/span&gt; کشت داده شده در شرایط آزمایشگاهی می&amp;shy;تواند به &amp;shy;کار گرفته &amp;shy;شود. بنابراین این دارو مانند سایر پلی&amp;shy;فنول&amp;shy;&#8204;های گیاهی می&amp;shy;باشد و با توجه به میزان غلظت کشندگی آن اثر پرتویی خود را نشان می&amp;shy;دهد.&lt;br&gt;
&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</abstract_fa>
	<abstract></abstract>
	<keyword_fa>سرطان سینه ( T47D), پرتو­درمانی, دالبرجین, درمان ترکیبی</keyword_fa>
	<keyword></keyword>
	<start_page>25</start_page>
	<end_page>16</end_page>
	<web_url>http://icml.ir/browse.php?a_code=A-10-151-97&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>فرشته</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>مهدی زاده ولوجردی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1050031947532846004230</code>
	<orcid>1050031947532846004230</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه زیست‌شناسی، دانشکدۀ علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>بهرام</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>گلیایی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1050031947532846004231</code>
	<orcid>1050031947532846004231</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه بیوشیمی فیزیک، دانشکدۀ IBB، دانشگاه تهران، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>کاظم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>پریور</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>kazem_parivar@yahoo.com</email>
	<code>1050031947532846004232</code>
	<orcid>1050031947532846004232</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه زیست‌شناسی، دانشکدۀ علوم پایه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name></last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نیکوفر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>1050031947532846004233</code>
	<orcid>1050031947532846004233</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation></affiliation>
	<affiliation_fa>گروه رادیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران،ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
