fa بهبود تابع نقطه گستر سیستم تصویربرداری فلورسنت دوبعدی با استفاده از روش دکانولوشن تکرارشونده عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14px;"><strong>مقدمه</strong>: تصویربرداری فلورسنت <span dir="LTR">in-vivo</span> و <span dir="LTR">in-vitro</span> به یکی از رایج &shy;ترین روش های تشخیصی آزمایشگاهی و پیش بالینی تبدیل شده است. در عمل کیفیت تصاویر ثبت &shy;شده به دلایلی از جمله شرایط محیطی نامناسب یا نقص سیستم تصویربرداری به دلیل وجود ابیراهی اپتیکی افت خواهد داشت. در صورت وجود ابیراهی <span dir="LTR">PSF</span> سیستم از حالت ایدئال فاصله می&shy;گیرد. عملیات دکانولوشن تصویر یکی از مؤثر&shy;ترین راه&shy; های بازیابی تصویر است که می&shy;تواند با از بین بردن اثرات مخرب <span dir="LTR">PSF</span> غیر ایدئال در تصویر ثبت &shy;شده کیفیت تصاویر را افزایش دهد.<br> <strong>روش بررسی</strong>: برای بازیابی کیفیت تصویر از الگوریتم دکانولوشن تکرار&shy;شونده استفاده شد. 7 تصویر توسط سیستم تصویربرداری معرفی&shy; شده از بدن موش گرفته شد و الگوریتم نرم &shy;افزاری مورد نظر در دو حالت متفاوت با <span dir="LTR">PSF</span> ثابت و متغیر بر روی آن&shy;ها اجرا شد. برای ارزیابی میزان مؤثر بودن اعمال الگوریتم بر&shy;روی تصاویر نیز از معیار های استاندارد <span dir="LTR">SNR</span> و <span dir="LTR">TEN</span> استفاده شده است.<br> <strong>یافته&shy; ها</strong>: اجرای الگوریتم&shy; های نرم&shy; افزاری باعث شد پارامتر <span dir="LTR">SNR</span> در تصویر نهایی نسبت به تصویر اولیه تقریباً ثابت بماند و <span dir="LTR">TEN</span> تصویر پردازش&shy; شده نسبت به تصویر اولیه افزایش داشته باشند. این افزایش برای حالت دکانولوشن با <span dir="LTR">PSF</span> متغیر در مقایسه با <span dir="LTR">PSF</span> ثابت بسیار چشمگیر&shy;تر است (<span dir="LTR">P-value = 0.043</span>).<br> <strong>نتیجه&shy; گیری</strong>: ثبت تصاویر با کیفیت باعث افزایش دقت تشخیص و بهبود کارآیی روش&shy; های درمانی می&shy;شود اما، در عمل کیفیت تصاویر ثبت&shy; شده در سیستم&shy;‌های تصویربرداری به دلیل تاری و نویز کاهش می&shy; یابد. روش نرم &shy;افزاری معرفی&shy; شده به &shy;طور مؤثری میزان تاری ناشی از ابیراهی &shy;های اپتیکی و شرایط محیطی را کاهش می&shy;دهد. استفاده از سیستم ارتقاء&shy;یافته باعث بهبود تشخیص لبه &shy;های تومور در کاربرد&shy;های پیش بالینی خواهد شد.</span></span></span></div> تصویربرداری اپتیکی, تصویربرداری فلورسنت, دکانولوشن, ابیراهی 21 14 http://icml.ir/browse.php?a_code=A-10-151-82&slc_lang=fa&sid=1 Mojtaba Seydi مجتبی صیدی 1050031947532846004286 1050031947532846004286 No medical physics and biomedical engineering department, medical School, Tehran university of medical sciences, Tehran, Iran گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Seyed Mohsen Ebrahimi سید محسن ابراهیمی 1050031947532846004287 1050031947532846004287 No medical physics and biomedical engineering department, medical School, Tehran university of medical sciences, Tehran, Iran گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Sara Mashalchizadeh سارا مشعلچی زاده 1050031947532846004288 1050031947532846004288 No medical physics and biomedical engineering department, medical School, Tehran university of medical sciences, Tehran, Iran گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Maryam Sadeghifar مریم صادقی فر 1050031947532846004289 1050031947532846004289 No medical physics and biomedical engineering department, medical School, Tehran university of medical sciences, Tehran, Iran گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران Marjaneh Hejazi مرجانه حجازی mhejazi@tums.ac.ir 1050031947532846004290 1050031947532846004290 Yes medical physics and biomedical engineering department, medical School, Tehran university of medical sciences, Tehran, Iran گروه فیزیک و مهندسی پزشکی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران