fa بررسی اثر لیزر کم توان Ga- Al-As بر زیست سازگاری و زیست فعالی داربست کامپوزیتی PLGA-PEG-Hydroxyapatite عمومى General پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="line-height:2;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14px;"><strong>مقدمه:</strong> داربست​‌های زیست‌ ​تخریب​‌پذیر به​ همراه بیوسرامیک‌​ها زیست ​سازگاری بسیار خوبی را در بسیاری از کاربردهای مهندسی بافت از خود نشان داده‌​اند و توانسته‌​اند رشد سلول‌​ها و همچنین سازمان​‌یابی سه​‌ بعدی شبه​‌بافتی آن​ها را سبب گردند، انتظار می​رود لیزرهای کم​‌توان بتوانند این روند را بهبود بخشند.<br> <strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه اثر لیزر کم​‌توان Ga- Al-As با طول​‌موج 830 نانومتر (و توان خروجی 400mW) از فاصلۀ یک سانتی‌​متری به​ مدت 100 ثانیه در روز بر زیست​ سازگاری وزیست ​فعالی داربست کامپوزیتی PLGA-PEG-Hydroxyapatite در روزهای 7 و 14 بررسی شده است.<br> <strong>یافته‌ها:</strong> برمبنای نتایج به​ ترتیب بلور هیدروکسی​آپاتیت نسبت به کامپوزیت و کوپلیمر، زیست​ سازگاری بیشتری دارند و این میزان طی زمان افزایش می​‌یابد. لیزر بر زیست​ سازگاری هیدروکسی​آپاتیت در هر دوزمان اندازه‌​گیری معنی‌​دار است وباعث افزایش آن می​‌شود ولی این اثر بر کوپلیمر مورد آزمایش به​‌طور​کلی معنی‌​دار نیست. تابش لیزر در کامپوزیت باعث افزایش اندک و معنی‌​دار زیست​ سازگاری می‌​گردد همچنین به ​ترتیب بلور هیدروکسی​آپاتیت نسبت ​به کامپوزیت و کوپلیمر زیست​ فعالی یا بیواکتیویتۀ بیشتری دارند و باعث افزایش فعالیت آنزیم آلکالن​فسفاتاز می​‌شوند و این میزان طی زمان افزایش می‌​یابد هر دوی این روندها دارای تفاوت معنی‌​دار می‌​باشند. اما، اثر لیزر بر زیست​ فعالی یا بیواکتیویتۀ هیدروکسی​آپاتیت در هر دو زمان اندازه​‌گیری معنی‌​دار نیست وباعث افزایش آن نمی​شود این اثر بر کوپلیمر مورد آزمایش نیز به ​طور​کلی معنی‌​دار نیست. در​خصوص کامپوزیت هم می​توان گفت که تابش لیزر باعث افزایش اندک زیست​ فعالی در روز چهاردهم می​‌گردد ولی این تغییر مختصر معنی​‌دار نمی​‌باشد.بررسی اثر لیزر به​ تنهایی نیز بیانگر عدم تفاوت معنی​‌دار در افزایش بقاء و&nbsp; بیواکتیویتۀ&nbsp; سلول​‌ها و فعالیت آنزیم آلکالن​فسفاتاز در گروه تابش لیزر می‌​باشد.<br> <strong>نتیجه​‌گیری:</strong> تابش دوز و طول ​موج لیزرمورد آزمون در این مطالعه می​تواند موجب بهبود زیست ​سازگاری هیدروکسی​آپاتیت و کامپوزیت شود ولی بر کوپلیمر بی اثر است. همچنین این تابش بر بیواکتیویته و میزان آنزیم آلکالن​فسفاتاز سلول​‌ها در مجاورت مواد مورد آزمون بی‌​تأثیر بوده است.</span></span></span></div> لیزر کم​توان, زیست​سازگاری, زیست​فعالی, داربست​های زیست​تخریب​پذیر 9 3 http://icml.ir/browse.php?a_code=A-10-151-40&slc_lang=fa&sid=1 Sima Shahbi سیما شهابی 1050031947532846003674 1050031947532846003674 No 2- Laser Research Center of Dentistry, , Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran مرکز تحقیقات لیزر در دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Nasim Chiniforush نسیم چینی فروش 1050031947532846003675 1050031947532846003675 No 3- Department of Dental Materials, School of Dentistry ,Shahid Beheshti University of medical Sciences مرکز تحقیقات لیزر در دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران Ali Davoodi علی داودی 1050031947532846003676 1050031947532846003676 No 1- Department of Dental Biomaterials, School of Dentistry, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مواد دندانی، دانشکدۀ دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Maryam Jahanshiri Moghaddam مریم جهانشیری مقدم 1050031947532846003677 1050031947532846003677 No 4- Medical Laser Research Center, Academic Center for Education, Culture & Research (ACECR), Tehran, Iran مرکز تحقیقات لیزر در پزشکی جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران Batool Karimi بتول کریمی 1050031947532846003678 1050031947532846003678 No 4- Medical Laser Research Center, Academic Center for Education, Culture & Research (ACECR), Tehran, Iran مرکز تحقیقات لیزر در پزشکی جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران Seyyed Mostafa Fatemi سید مصطفی فاطمی drfatemi@gmail.com 1050031947532846003679 1050031947532846003679 Yes 4- Medical Laser Research Center, Academic Center for Education, Culture & Research (ACECR), Tehran, Iran مرکز تحقیقات لیزر در پزشکی جهاد دانشگاهی علوم پزشکی تهران