خبر علمی جدید نشان میدهد که موجوداتی مانند عروس دریایی و شقایق دریایی که دارای نورون هستند اما مغز متمرکز ندارند، به شکلی کاملاً مشابه با انسان به خواب میروند.
این یافتهها یک نظریه بنیادین را تقویت میکنند: “خواب قبل از تکامل سیستم عصبی متمرکز، به منظور ترمیم آسیبهای DNA در سلولهای عصبی ظاهر شد.
Lior Appelbaum، نورساینتیست مولکولی و از نویسندگان این مطالعه، توضیح میدهد: «نورونها بسیار ارزشمندند. آنها تقسیم نمیشوند، بنابراین باید آنها را سالم نگه داشت.» به نظر میرسد در طول بیداری، فشار اکسیداتیو و آسیب به DNA در این سلولهای حیاتی تجمع مییابد و فرآیند خواب، زمان لازم برای پاکسازی و بازسازی این آسیبها را فراهم میکورد.
این کشف انقلابی نشان میدهد که عملکرد اصلی خواب، صرفاً استراحت مغز نیست، بلکه یک **نیاز سلولی عمیقاً حفظشده در طول تکامل برای محافظت از یکپارچگی واحدهای پایه عصبی است. این بینش، درک ما از ماهیت بنیادین خواب در تمام قلمرو حیوانات را متحول میکند.