Stem cell transplant offers long-term remission in autoimmune disease
| Post date: 2026/06/27 |
In a promising clinical breakthrough, two patients with neuromyelitis optica, a rare and potentially fatal autoimmune disease that can cause vision loss and limb paralysis, have remained in remission for over 15 years following a stem cell transplant. These positive results, published in Nature, have strengthened the case for larger clinical trials. Researchers believe this success represents a significant step toward establishing the safety and efficacy of this experimental treatment for patients who lack other effective therapeutic options.
Resetting the immune system through stem cell therapy opens new horizons in treating challenging diseases. ASWTR proudly serves as a platform for cutting-edge research in cell therapy, regenerative medicine, and tissue repair mechanisms, committed to advancing knowledge toward clinical applications.
Resetting the immune system through stem cell therapy opens new horizons in treating challenging diseases. ASWTR proudly serves as a platform for cutting-edge research in cell therapy, regenerative medicine, and tissue repair mechanisms, committed to advancing knowledge toward clinical applications.
پیوند سلولهای بنیادی؛ پنجرهای نو به سوی درمان بیماریهای خودایمنی
در یک دستاورد بالینی امیدوارکننده، دو بیمار مبتلا به نورومیلیت اپتیکا (یک بیماری خودایمنی نادر و بالقوه کشنده که میتواند به نابینایی و فلج اندامها منجر شود)، پس از دریافت پیوند سلولهای بنیادی، بیش از 15 سال است که در وضعیت بهبودی کامل به سر میبرند. این نتایج مثبت که در مجله *نیچر* منتشر شده، امیدواریها را برای انجام کارآزمایی بالینی گستردهتر در این زمینه افزایش داده است. محققان معتقدند این موفقیت، گام مهمی در مسیر اثبات کارایی و ایمنی این روش درمانی برای بیمارانی است که گزینههای درمانی مؤثر دیگری در اختیار ندارند.
احیای سیستم ایمنی از طریق سلولهای بنیادی، نویدبخش افقهای تازهای در درمان بیماریهای صعبالعلاج است. نشریه ASWTR با افتخار میزبان پژوهشهای پیشرو در حوزه سلولدرمانی، پزشکی بازساختی و مکانیسمهای ترمیم بافت است و به پیشبرد دانش در مسیر تبدیل این یافتهها به درمانهای بالینی متعهد است.
در یک دستاورد بالینی امیدوارکننده، دو بیمار مبتلا به نورومیلیت اپتیکا (یک بیماری خودایمنی نادر و بالقوه کشنده که میتواند به نابینایی و فلج اندامها منجر شود)، پس از دریافت پیوند سلولهای بنیادی، بیش از 15 سال است که در وضعیت بهبودی کامل به سر میبرند. این نتایج مثبت که در مجله *نیچر* منتشر شده، امیدواریها را برای انجام کارآزمایی بالینی گستردهتر در این زمینه افزایش داده است. محققان معتقدند این موفقیت، گام مهمی در مسیر اثبات کارایی و ایمنی این روش درمانی برای بیمارانی است که گزینههای درمانی مؤثر دیگری در اختیار ندارند.
احیای سیستم ایمنی از طریق سلولهای بنیادی، نویدبخش افقهای تازهای در درمان بیماریهای صعبالعلاج است. نشریه ASWTR با افتخار میزبان پژوهشهای پیشرو در حوزه سلولدرمانی، پزشکی بازساختی و مکانیسمهای ترمیم بافت است و به پیشبرد دانش در مسیر تبدیل این یافتهها به درمانهای بالینی متعهد است.
View: 76 Time(s) | Print: 11 Time(s) | Email: 0 Time(s) |
0 Comment(s)
Tissue softness unlocks regeneration
| Post date: 2026/06/6 |
Emerging evidence suggests that the mechanical properties of tissue microenvironments critically influence regenerative outcomes. In a recent study, researchers demonstrated that softer extracellular matrices (ECMs) enhance the proliferation, migration, and phenotypic plasticity of tissue-resident progenitor cells, leading to more effective structural and functional repair. Using tunable hydrogels to modulate matrix stiffness, they observed that softer substrates promoted YAP nuclear localization and activation of mechanotransduction pathways associated with regeneration. Conversely, stiffer matrices induced fibrotic responses, including collagen deposition and myofibroblast activation. These findings highlight the interplay between biophysical cues and biochemical signaling in tissue repair, underscoring tissue mechanics as a potential therapeutic target. Modulating substrate stiffness through biomaterials or pharmacological agents could offer novel strategies to shift wound healing toward regeneration rather than fibrosis, particularly in chronic or non-healing wounds.
.png)
Source: Nature Research Highlight, 12 May 2026
Ref: https://www.nature.com/articles/s43587-026-01134-x
Source: Nature Research Highlight, 12 May 2026
Ref: https://www.nature.com/articles/s43587-026-01134-x
نرمی بافت، کلید ترمیم آن است
شواهد جدید نشان میدهند که خواص مکانیکی ریزمحیط بافتی نقش حیاتی در ترمیم بافت دارند. در یک مطالعهی جدید، پژوهشگران نشان دادند که ماتریکس خارجسلولی (ECM) نرمتر، قابلیت تکثیر، مهاجرت و انعطاف پذیری فنوتیپی سلولهای پیشساز بافتی را افزایش میدهند و ترمیم ساختاری و عملکردی بهتری فراهم میکنند. با استفاده از هیدروژلهای قابل تنظیم برای کنترل سفتی ماتریکس، مشاهده شد که زیرلایههای نرمتر، فعالسازی مسیرهای مکانوترانسداکشن مانند YAP را تقویت میکنند که این مسیر با ترمیم بافت مرتبط است. در مقابل، ماتریکسهای سفتتر، پاسخهای فیبروتیک از جمله رسوب کلاژن و فعالسازی میوفیبروبلاستها را القا کردند. این یافتهها تأکید میکنند که تعامل بین سیگنالهای بیوفیزیکی و بیوشیمیایی در ترمیم بافت اساسی است و همچنین این یافته ها نشان میدهند که تغییر خواص مکانیکی بافت میتواند یک هدف درمانی به حساب بیاید. تنظیم نرمی و انعطاف پذیری لایه های زیرین بافت با استفاده از بیومتریالها یا عوامل دارویی میتواند راهبردهای نوینی برای تغییر مسیر به سمت ترمیم واقعی بافت به جای فیبروز فراهم کند، بهویژه در زخمهای مزمن یا غیرقابل ترمیم.
شواهد جدید نشان میدهند که خواص مکانیکی ریزمحیط بافتی نقش حیاتی در ترمیم بافت دارند. در یک مطالعهی جدید، پژوهشگران نشان دادند که ماتریکس خارجسلولی (ECM) نرمتر، قابلیت تکثیر، مهاجرت و انعطاف پذیری فنوتیپی سلولهای پیشساز بافتی را افزایش میدهند و ترمیم ساختاری و عملکردی بهتری فراهم میکنند. با استفاده از هیدروژلهای قابل تنظیم برای کنترل سفتی ماتریکس، مشاهده شد که زیرلایههای نرمتر، فعالسازی مسیرهای مکانوترانسداکشن مانند YAP را تقویت میکنند که این مسیر با ترمیم بافت مرتبط است. در مقابل، ماتریکسهای سفتتر، پاسخهای فیبروتیک از جمله رسوب کلاژن و فعالسازی میوفیبروبلاستها را القا کردند. این یافتهها تأکید میکنند که تعامل بین سیگنالهای بیوفیزیکی و بیوشیمیایی در ترمیم بافت اساسی است و همچنین این یافته ها نشان میدهند که تغییر خواص مکانیکی بافت میتواند یک هدف درمانی به حساب بیاید. تنظیم نرمی و انعطاف پذیری لایه های زیرین بافت با استفاده از بیومتریالها یا عوامل دارویی میتواند راهبردهای نوینی برای تغییر مسیر به سمت ترمیم واقعی بافت به جای فیبروز فراهم کند، بهویژه در زخمهای مزمن یا غیرقابل ترمیم.
View: 209 Time(s) | Print: 32 Time(s) | Email: 0 Time(s) |
0 Comment(s)
This organoid can menstruate and shows how tissue can repair itself
| Post date: 2026/05/25 |
A team of researchers has developed a three-dimensional organoid model derived from human endometrial epithelial and stromal cells that undergoes cyclic decidualization, shedding, and regeneration under controlled hormonal conditions. This system mimics key aspects of menstrual cycle dynamics, including inflammation-driven tissue breakdown and rapid re-epithelialization without fibrotic scarring. Transcriptomic and proteomic analyses revealed upregulation of genes associated with extracellular matrix remodeling, angiogenesis, and immunomodulation during the repair phase. The model provides a novel platform to study mechanisms of scarless healing in human tissues, with potential applications in regenerative medicine and chronic wound management. By elucidating how endometrial tissue achieves repeated regeneration, this work may inform strategies to enhance repair in other organs prone to fibrosis, such as skin, liver, and lungs.
.png)
Source: Nature News, 01 May 2026
Ref: https://www.nature.com/articles/d41586-026-01428-5
Source: Nature News, 01 May 2026
Ref: https://www.nature.com/articles/d41586-026-01428-5
ارگانوئیدی که قاعدگی را شبیهسازی میکند و مکانیسم ترمیم بافت بدون اسکار را آشکار میکند
گروهی از پژوهشگران یک مدل ارگانوئیدی سهبعدی ازسلولهای اپیتلیال و استرومال آندومتر انسانی توسعه دادهاند که تحت شرایط هورمونی کنترلشده، چرخهی دسیدوایی شدن، ریزش بافتی و بازسازی مجدد را تکرار میکند. این سامانه وقایع اصلی چرخهی قاعدگی انسانی را بازآفرینی میکند، از جمله تخریب بافتی ناشی از التهاب و ترمیم سریع بدون تشکیل اسکار فیبروتیک. آنالیزهای ترانسکریپتومی و پروتئومیک نشان دادند که ژنهای مرتبط با بازسازی ماتریکس خارجسلولی، آنژیوژنز و تعدیل ایمنی همگی در فاز ترمیم فعال میشوند. این مدل بهعنوان یک پلتفرم نوین برای مطالعهی مکانیسمهای ترمیم بدون اسکار در بافتهای انسانی، کاربردهایی در طب ترمیم و مدیریت زخمهای مزمن دارد. درک چگونگی ترمیم تکرار شونده ی آندومتر میتواند رویکردی برای بهبود ترمیم در سایر اندامها مانند پوست، کبد و ریههای مستعد فیبروز فراهم کند.
گروهی از پژوهشگران یک مدل ارگانوئیدی سهبعدی ازسلولهای اپیتلیال و استرومال آندومتر انسانی توسعه دادهاند که تحت شرایط هورمونی کنترلشده، چرخهی دسیدوایی شدن، ریزش بافتی و بازسازی مجدد را تکرار میکند. این سامانه وقایع اصلی چرخهی قاعدگی انسانی را بازآفرینی میکند، از جمله تخریب بافتی ناشی از التهاب و ترمیم سریع بدون تشکیل اسکار فیبروتیک. آنالیزهای ترانسکریپتومی و پروتئومیک نشان دادند که ژنهای مرتبط با بازسازی ماتریکس خارجسلولی، آنژیوژنز و تعدیل ایمنی همگی در فاز ترمیم فعال میشوند. این مدل بهعنوان یک پلتفرم نوین برای مطالعهی مکانیسمهای ترمیم بدون اسکار در بافتهای انسانی، کاربردهایی در طب ترمیم و مدیریت زخمهای مزمن دارد. درک چگونگی ترمیم تکرار شونده ی آندومتر میتواند رویکردی برای بهبود ترمیم در سایر اندامها مانند پوست، کبد و ریههای مستعد فیبروز فراهم کند.
View: 374 Time(s) | Print: 43 Time(s) | Email: 0 Time(s) |
0 Comment(s)