خلاصه
زمینه و هدف: در این مقاله برهمکنش فوتوگرمایی لیزر CO2 با لایه اول پوست به ضخامت 100 مدلسازی شده است. برای اینکار توزیع دما ناشی از گرمای ایجاد شده تحت تابش لیزر برروی پوست به طور کامل و به صورت تحلیلی بررسی گردیده و تغییر دمای ایجاد شده برای لیزر با توانهای مختلف در نقاط گوناگون پوست در زمانهای مختلف محاسبه شده است.
روش بررسی: در این نظریه بخشی از پوست را به صورت صفحه شبیه سازی کرده با توجه به معادله انتقال گرما در حالت غیر پایا، دمای درون پوست تحت تابش بررسی گردیده است. تأثیر زمان، عمق و توان بر تابع توزیع دمای پوست مورد تحلیل قرارگرفته است. همچنین دما بر روی سطح پوست در زمانهای مختلف و توانهای مختلف نیز بررسی شده است.
نتیجه گیری: نتایج نشان میدهند که یک بیشینه افزایش دما در عمق 23/1 و بعد از گذشت 1 میلی ثانیه در ناحیه اپی درمیس اتفاق می افتد که بکارگیری لیزرهایی با توان های بیشتر از mW 700 را با مشکل مواجه میکند. اهمیت این افزایش سریع دما که با چگالی های تابشی بیشتر از 16 اتفاق می افتد، می تواند پوست را به آستانه سوختگی ببرد.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |